Muziek raakt, verbindt en vindt altijd een weg. Het maken en delen van muziek met anderen is een bijzondere ervaring, zeker als je ziet dat patiënten, ongeacht hun gezondheidstoestand, er op een oprechte manier mee in contact komen.

Muziek brengt je even naar een andere plek. Het verbaast me elke keer weer hoe dat gaat, zomaar vanzelf. Het kan opbeuren, tot rust brengen, of juist iets losmaken waarvan je niet wist dat het er was. Wat bijzonder om dat nu op zo’n kleine schaal te mogen delen.

Het voelt alsof ik dóór de muziek een innige band aanga met de mensen tegenover me. Er gebeurt iets anders dan in een concertzaal. Het zijn dierbare momenten waarbij de kracht ervan af spat.

Muziek aan Bed is net een bijenkorf waar iedereen aan het werk is voor het grotere doel. We doen het samen en iedereen doet iets extra’s. Muziek is onmisbaar, zeker als je in een kwetsbare periode bent.

Op het moment dat je in een kamer voor iemand speelt vergeet je jezelf even en gaat het om contact en verbinding, via mijn cello. Muziek geeft afleiding en brengt mensen dichter bij elkaar.

Het is steeds weer een verrassing wie we ontmoeten, welke muziek we spelen en wat de muziek losmaakt. Mensen beginnen te vertellen, herinneringen op te halen. Kinderen beginnen te dansen en te glunderen. Dit is de reden dat ik muziek maak.

Mensen uit het praktische alledaagse halen, een sfeer creëren die verschilt van waar ze zich op dat moment in bevinden. Vreugde, lol, weemoed, nostalgie, herkenning, gezelligheid, schoonheid: wat een voorrecht om te mogen spelen.

Van heel dichtbij heb meegemaakt hoe het is om maandenlang aan het bed van je dierbare te zitten. Door zelf muziek te maken in de ziekenhuizen kan ik kleine onbeschrijflijke momentjes van ontspanning, plezier, emotie, rust en geraaktheid creëren.