Onze musici

In mijn leven heb ik altijd geprobeerd mijn kunst te gebruiken om te communiceren, dichter bij de luisteraar te komen en hen te helpen dieper in contact te komen met hun gevoelens. Ik ben ontzettend blij dat ik de kans krijg om dit op een nog betekenisvollere manier te doen met Muziek aan Bed, en ik kijk ernaar uit om te spelen en te zingen voor mensen die behoefte hebben aan gezelschap in een moeilijke en kwetsbare periode van hun leven.

Ik werk heel graag bij Muziek aan Bed omdat we mensen op een bijzonder moment in hun leven muziek kunnen bieden. Ik geloof in de kracht van muziek en het maakt me blij om te zien hoe mensen met ons in contact komen. Of het nu een glimlach, tranen of kleine gebaren zijn: als de muziek maar raakt.

Het personeel dat rondloopt in het ziekenhuis verwelkomt ons met een glimlach of een ‘fijn dat je er bent’. Dat begint al zo waardevol. Alle kamers hebben een verhaal. Bijna allemaal vinden ze het fijn dat je langs komt. De dag is gebroken door muziek. Het is fijn om te voelen dat je iets zinvols doet.

Het is mooi om iemand even op te kunnen vrolijken en te verlichten uit een vaak moeilijke situatie. Soms laat de luisteraar zijn tranen de vrije loop en is ons spel een moment van bevrijding. Het is bijzonder om te ervaren dat je met je instrument en samenspel iets wezenlijks kan geven aan mensen in het ziekenhuis.

Spelen bij Muziek aan Bed betekent voor mij betekenis geven aan de dag door deze ietsje mooier te maken voor een patiënt en vaak ook voor zijn/haar familie. Live muziek brengt soms een traan of een lach, er is ruimte voor verschillende emoties. Dat is zo mooi aan dit werk, dat je even mag stilstaan bij het gevoel van een patiënt en dat samen mag beleven.

Muziek raakt, verbindt en vindt altijd een weg. Het maken en delen van muziek met anderen is een bijzondere ervaring, zeker als je ziet dat patiënten, ongeacht hun gezondheidstoestand, er op een oprechte manier mee in contact komen.

Muziek brengt je even naar een andere plek. Het verbaast me elke keer weer hoe dat gaat, zomaar vanzelf. Het kan opbeuren, tot rust brengen, of juist iets losmaken waarvan je niet wist dat het er was. Wat bijzonder om dat nu op zo’n kleine schaal te mogen delen.

Mensen meenemen, al is het maar even, uit het alledaagse naar een andere ruimte. Een plek waar iets gevoeld of herinnerd kan worden, soms heel zacht en dichtbij. Bijzonder om dat samen te mogen ervaren. Ik voel me dankbaar dat ik dat mag doen.

Ik wist al van jongs af aan mensen te raken met muziek, ze een glimlach te bezorgen en even te laten ontspannen. Met een simpele melodie hoop ik te laten zien hoe mooi het leven kan zijn, precies op het juiste moment.

Het voelt alsof ik dóór de muziek een innige band aanga met de mensen tegenover me. Er gebeurt iets anders dan in een concertzaal. Het zijn dierbare momenten waarbij de kracht ervan af spat.

Muziek aan Bed is net een bijenkorf waar iedereen aan het werk is voor het grotere doel. We doen het samen en iedereen doet iets extra’s. Muziek is onmisbaar, zeker als je in een kwetsbare periode bent.

Op het moment dat je in een kamer voor iemand speelt vergeet je jezelf even en gaat het om contact en verbinding, via mijn cello. Muziek geeft afleiding en brengt mensen dichter bij elkaar.

Het is steeds weer een verrassing wie we ontmoeten, welke muziek we spelen en wat de muziek losmaakt. Mensen beginnen te vertellen, herinneringen op te halen. Kinderen beginnen te dansen en te glunderen. Dit is de reden dat ik muziek maak.

Mensen uit het praktische alledaagse halen, een sfeer creëren die verschilt van waar ze zich op dat moment in bevinden. Vreugde, lol, weemoed, nostalgie, herkenning, gezelligheid, schoonheid: wat een voorrecht om te mogen spelen.

Van heel dichtbij heb meegemaakt hoe het is om maandenlang aan het bed van je dierbare te zitten. Door zelf muziek te maken in de ziekenhuizen kan ik kleine onbeschrijflijke momentjes van ontspanning, plezier, emotie, rust en geraaktheid creëren.

We scheppen voor korte tijd een wereldje waar veel gewoon mag zijn: een lach, het verdriet de heimwee, het speelse, het wondermooie. Dat kan muziek zonder woorden.

Een stukje muziek opent vaak de deur voor een praatje. Soms is juist muziek de enige taal die mogelijk lijkt, waardoor emoties los komen. Elke kamer is weer volkomen anders en uniek; soms voel ik me als een fee die met toverpoeder strooit.

Het is vaak een verrassing voor de luisteraars dat we vierhandig op één cello spelen. Muziek is ontroerend, hartverwarmend, verrassend, hilarisch, relativerend en liefdevol. Ieder optreden is een klein verhaaltje dat ik als een cadeautje beschouw.

Het mooiste werk dat ik ooit heb mogen doen! Door de mooie celloklanken vergeet een ziek kind even zijn ziekte. Een kwetsbare oudere leeft helemaal op en patiënten in het ziekenhuis raken ontroerd.

Hier komen veel van mijn levenswaarden samen. Verbinding maken met muziek en iets kunnen doen voor iemand die kwetsbaarder in het leven staat. Ik word geraakt door de hartverwarmende en soms hartverscheurende reacties van kinderen en volwassenen.

Je ontmoet mensen op een kwetsbaar moment in hun leven. Daar moet je heel zorgvuldig mee omgaan. Ik heb gemerkt dat je kunt praten met je ogen. Ondanks alle narigheid kom je zoveel blijdschap en positiviteit tegen. Het is indrukwekkend om te zien hoeveel muziek kan verzachten.

Persoonlijke aandacht voor kwetsbare mensen via een melodie. Herinneringen en gevoelens gaanstromen. Een glimlach, een traan, dansen, zingen. Dit zijn reacties op onze live optredens. Ik mag dit werk doen, wat een geluk!